با حمایت مالی مرکز مطالعات و همکاری‌های علمی بین‌المللی طرح پژوهشی «کاربرد ژئوبگ (کیسه های شنی) برای حفاظت از سواحل مکران به عنوان یک راهکار پایدار» طی قراردادی بین دانشگاه شیراز و این مرکز به سرپرستی آقای دکتر نادر هاتف انجام شده است.

سواحل مکران در استان سیستان و بلوچستان ایران به دلیل افزایش سطح آب دریا و امواج طوفانی، تحت تاثیر فرسایش شدید قرار دارند و نیازمند نگهداری و پایش مداوم هستند. در این مطالعه پس از بررسی روش های مختلف حفاظت سواحل، استفاده از ژئوبگ‌ها به عنوان یک راهکار پایدار، کم‌هزینه، و سازگار با محیط‌زیست پیشنهاد شده است. برای تعیین جزییات طرح پیشنهادی ابتدا اقدام به تقسیم‌بندی سواحل مکران کرده و پروفیل های ارتفاعی نمونه این سواحل بدست آمده است. سپس با بهره‌گیری از روش عددی عناصر محدود با قابلیت در نظر گرفتن اثر کوپلی تغییرشکل سامانه خاک، ژئوبگ و جریان آب، به مدلسازی رفتار مکانیکی غیرخطی شیب‌های ساحلی تحت تاثیر امواج پرداخته شد. برای شبیه‌سازی تاثیر نوسانات سطح آب ناشی از امواج دریای عمان بر سواحل مکران، سطح آب به صورت یک تابع وابسته به زمان تعریف شده است. این تابع به گونه‌ای تنظیم شد که در بازه‌های زمانی‌ مشخص، سطح آب به صورت تناوبی بالا و پایین ‌رود تا شرایط واقعی تغییرات تراز دریا در منطقه شبیه‌سازی شود. بررسی و تحلیل نتایج مدل‌سازی رفتار خاک و جریان آب در خاک و تعاملات بین ژئوبگ و محیط خاک انجام گردید. طرح‌های متنوعی جهت کاهش فرسایش‌پذیری شیب‌های طبیعی مورد بررسی قرار گرفتند و با توجه به نتایج تحلیل های انجام شده جزییات طرح های حفاظت از سواحل مکران برای مقاطع نمونه ارائه گردید.